باد نوروز وزیده است به کوه و صحـــــرا
جامه عید بپوشند، چه شاه و چه گـــــدا
بلبل باغ جنان را نبـــــــود راه به دوست
نازم آن مطرب مجلس که بود قبله نمــا
صوفى و عارف از این بادیــه دور افتادند
جام مى گیرزمطرب،که روى سوى صفا
همه در عید به صحرا و گلستان برونــــد
من سرمست زمیخانه کنم رو به خـــــدا
عید نوروز مبارک به غنى و درویــــــــش
یار دلدار! زبتخانه درى رابگشـــــــــــــــــا
گرمرا ره به در پیر خرابات دهــــــــــــــى
به سروجان به سویش راه نوردم نه به پا
سالها در صف ارباب عمائـــــــم بــــــــودم
تا به دلدار رسیدم، نکنم باز خطـــــــــــــــا

                                                                                               برگرفته از دیوان اشعار امام خمینی(ره)